|

2007 Toplu Görüşmeleri

Seçimin hemen ertesine gelen toplu görüşmeler kamu emekçileri tarafından yine fiyaskoyla sonuçlandı. KESK (Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu) görüşmeleri boykot etti ve ekonomik taleplerle yeterince ilgilenmeyip politik gündemi takip etmeyi tercih etti. Memur-Sen ile Kamu-Sen katıldığı toplu görüşmelerde hükümetin önerilerini kabul etmediklerini açıkladılar ve uzlaştırma kuruluna gittiler. Ancak sonuç değişmedi. Hükümetin teklifi kabul edildi. yüzde 2 + 2 alacak olan kamu emekçileri bunun yanında seyyanen 20 YTL + 20 YTL ve taban aylıklarına 10 YTL alacaklar. Ayrıca sendika aidatı da 10 YTL olacak. (Hükümetin önerileri olmakla beraber kesin değildir. Bütçe görüşmelerinden sonra belli olacak.) Bunlar hükümetin önerileriydi ve geçti. Ancak bu şartları kabul etmeyen Memur-Sen ve Kamu-Sen uzlaştırma kuruluna verdikleri önerilerde pek de hükümetin taleplerini geçemediler. Enflasyon farkı, maaş artışı ve taban aylıklarında hükümetle aynı artışı öngören sendikalar denge tazminatının 20 YTL değil 30 YTL olmasını önerirlerken ayrıca yüzde 1’lik bir refah payı öneriyorlar. Toplamda bile çok fark etmeyecek bu öneriler için uzlaştırma kuruluna gidildi. Ama görüşmeler öncesi ve sırasında açlık sınırının bile altında kalan kamu emekçileri olduğu ve en düşük memur maaşının bu sınırın üstüne çekilmesi gerektiğini bas bas bağıran yöneticiler kendileri verdikleri önerilerde bu sınırın yanından bile geçemediler.

Kaldı ki kimse bu seyyanen zamların maaş katsayılarına yansımadığını (Örneğin; net maaşı 900 YTL olan bir kamu emekçisi 2008 Ocağında seyyanen zamla beraber 1000 YTL alacak. Ama maaşına gelecek olan yüzde 2’lik zam 1000 YTL üzerinden değil 900 YTL üzerinden hesaplanacak. Üstelik bir sonraki sene hükümet ben artık bu seyyanen zamları kesiyorum diyebilir. Bu olduğunda emekçiler bir kaç yıl önceki aldıkları maaşları alıyor olacaklar.) ve mağdur olduklarını söylemiyorlar. Tersine maaş artışı yerine seyyanen zam öneriyorlar. Yine sendika yöneticilerinin artırılmasını önerdiği 5 YTL olan sendikal ödenekler 10 YTL’ye çıkmalı. Bu artış sendikaya ödenmeyecek emekçiye verilecek. Sendikalı bu 5 YTL’yi ancak isterse sendikaya verecek. Anlaşılan o ki Kamu-Sen ve Memur-Sen buradan epey bir üye artışı bekliyor. İki sene önce emekçiler sendika ödeneğine kurban gitmişlerdi, bu sene de bu olsa gerek. Sanki alınan yüzde 2’lik zamlar enflasyonu karşılıyor dahası kayıpları telafi ediyormuş gibi yine aynı sendika yöneticilerimiz emekçilere bir de yüzde 1’lik refah payı öneriyorlar. Tabii ki refah emekçilerin de hakkı. Hava-İş’in hükümetten istediklerini alabilmesi için elinde grev silahı vardı. Kamu emekçilerinin verilmeyen bu hakkı bu yıl da alın(a)madı.

Hükümetlerle kamu emekçileri arasında geçen bu toplu görüşmeler ilk başladığında emekçiler arasında bir beklenti vardı. Ama süreç bu şekilde işleyince ilgileri azaldı. Görüşmeler sonrası sadece ne kadar alacaklarını öğrenmeye çalışıyorlar. Çünkü sendikalardan umutlarını kesmek üzereler.

Yaklaşık 2 milyon bir emekçi kitlesine hitap eden bu üç büyük konfederasyon çalışanların yüzde 60’ını örgütlemiştir. Aslında yüksek sayılabilecek bir sendikalaşmaya rağmen bir türlü talepler gerçekleştirilememiştir. Bunun nedeni sadece bölünme değildir. Bu bölünme hakların aranması ile ilgili olsaydı bugünkünden daha iyi bir yerde olunurdu. Siyasal bir bölünme söz konusu olduğundan hükümet(ler) bunu çok daha iyi kullanmakta. Hep söylediğimiz gibi çıkış yolu emekçilerin birliğidir!

Yoruma kapalı